Een boven verwachting lekker visum

lief dagboek, wat ik vandaag toch niet meegemaakt heb dat geloof je nooit.

Nou, vandaag ben ik naar Den Haag gegaan voor mijn visum. Je moet dan je visum in de ochtend inleveren en dan heb je hem s middags.

Ik had vergeten het huisnummer van de visumdienst in te vullen bij ov9292 en dan dropt die je op een willekeurige plek aan die straat! Laat die straat nou net een van de langste straten van Nederland zijn. Stond ik daar op nummer 550 en ik wist even niet meer waar ik moest zijn!

Gelukkig stond er een Indiaase man in zijn tuintje en hij zag al snel aan mijn gedrag af dat er iets niet klopte.

Ik leek een beetje op zo een hondje die rondjes draait voor die gaat liggen in zijn mand. Ga ik naar rechts... Nee, naar links, nee toch niet...

Nou die man nam me mee in zijn mand en binnenshuis zochten we op zijn laptop even het juiste adres op.... Ik was er inderdaad ver vanaf!

Terug de metro in! Op de halte staat een andere man, die ook Indiaas leek maar het was een hulpverlener die geboren was in Bangladesh...

Volgens mij was hij op pad met een drugsverslaafde (of is het te kort door de bocht om dat aan te nemen enkel en alleen omdat ze wat tanden miste en rond de 50 kilo woog.) Hoe dan ook, ze waren aan het kibbelen.

Zij was al 5 minuten aan het zeuren dat de metro niet voor haar was gestopt toen ze aan kwam rennen en hij probeerde haar ervan te overtuigen dat ze het niet persoonlijk moest nemen want het valt niet mee om je aan zo een strakke dienstregeling te moeten houden in een grote stad.

Ik vond haar tegen verweer ook best krachtig. "Een tram kan harder en zachter rijden en hij had die 10 seconden best kunnen inhalen door erna iets meer gas te geven."

Ik sta wat quasi ongeïnteresseerd naast ze maar eigenlijk vind ik ze wel heel grappig die twee!

Ik zoek een slap excuus om me in het gesprek te mengen en voor ik het weet krijg ik de Bangaleze man zijn avonturen in India te horen...

Als ik zeg dat ik alleen ga en niet met een groepsreis kijkt hij me even doordringend en mysterieus aan. Weet je het zeker?

Goed. Vol goede moed kom ik aan bij de visumdienst en dan heb ik 5 hele uren om te ontdekken hoe het is om in je eigen land te backpacken!

Verbazingwekkend leuk!

Ik heb alleen wel de verkeerde dag gekozen. Ik loop tevergeefs naar het Kats museum en naar de Escher tentoonstelling...

Ik ga dan maar naar het Panorama Mesdag museum...

Ik betaal 6 euro en mormel in mezelf: "verdorie, dat zijn wel Q 60 (ik bereken telkens alles terug in Quetzales waardoor ik al snel ontzettend op mijn centen ga zitten)
Maar het feit dat het echt onder het vriespunt is en dat ze warme thee hebben en dat ik nog 4 uur te gaan heb voor mijn visum klaar is, doet me toch het pand ingaan.

Ik kom langs de eerste hal... Mooie fotos van de zee... Mensen op het strand die de schade bekijken aan de boten na de fikse storm in 1895.

De extra tentoonstelling is genaamd: de 3 meester aquarellisten...

Ik sta voor een aquarelleerde roos. Ik kantel mijn hoofd deskundig probeer me echt een voorstelling te maken dat iemand hier op gezwoegd heeft en kom tot het ongenuanceerde oordeel dat ik er helemaal niets aan vind...

Ik neem een stap terug... Maak mijn geest leeg. Kijk ernaar alsof het de eerste aquarel is die ik ooit gezien heb.

Ik ga door de hal en scan de zonnebloemen, vazen en geraniums maar geen van allen maken ze ook maar iets los in me behalve verveling en lichte irritatie!

Dan tijd voor het meesterwerk.Ik ga een donkere hal door en bestijg een smalle wenteltrap.

Ik bevind me opeens op de top van een duin, zand om me heen en ik tuur over witte schuimkoppen van een woeste noordzee.

Het duurt echt een paar tellen voordat ik kan geloven dat het daadwerkelijk een schilderij is om me heen! Dit is nou zo een ervaring die ver boven je verwachting is! En het mooiste is dat er natuurlijk zonlicht door het glazen dak binnenvalt... Hierdoor veranderd het schilderij constant... De kleur van het water, de wolken, de duinen...

Het schilderij is 14 meter hoog en is 180 meter rondom. Echt HET meest indrukwekkende schilderij dat ik ooit heb gezien! Dus lieve mensen, ga naar het Panorama Mesdag museum!

Erna bekijk ik een video in het museum onder het genot van een appelgebakje. Het gaat over de restauratie van het schilderij! Daar hebben ze 10 jaar over gedaan!

Het klinkt wat gezapig maar het was echt heel interessant... Dat geduld van die mensen. Ik zie een vrouw die een hoekje van het doek met een kleurpotlood aan het bijkleuren is.

Lijkt me een beetje de beschrijving van de hel eigenlijk: met een hp kleurpotlood lichtjes het Panorama Mesdag inkleuren! Maar zij vond het heerlijk!

Goed. genoeg over die ouwe knor Mesdag! Ik reken af en loop nog enkele uren door de stad... Nu vinden sommige mensen dat leuk maar als je geen huis hebt en geen kleren nodig hebt en alle euros terugrekent in Quetzales of, nog erger, alvast doorrekent naar rupees ben je eigenlijk al vrij snel uitgekeken!

Ik arriveer mooi op tijd bij de visumdienst en met een kloppend hart neem ik mijn paspoort met het visum erin in handen!

Even vraag ik me af of ik nog wel zal gaan. Nederland is eigenlijk ook een heel leuk land om in te backpacken...

Ik heb de fotos van mijn leuke dag in Den Haag bij dit verhaal gevoegd!

Matthias